چین در دهه گذشته تجربه عظیمی در شکلدادن به خوشههای تولیدی و پارکهای صنعتی دارد؛ این خوشهها معمولاً شامل زنجیره تأمین کامل، شبکه تأمین قطعات و خدمات پشتیبانی فناورانه هستند. برای ایران، فرصت ایجاد پارک صنعتی مشترک با شرکتهای چینی بهویژه در حوزههایی مثل تولید قطعات الکترونیکی، تجهیزات خورشیدی، باتری، و صنایع تبدیلی کشاورزی بسیار جذاب است. چنین پارکی میتواند هم مواد خام ایرانی را به ارزش افزوده بالاتری تبدیل کند و هم با جذب فناوری چین، تولید داخلی را ارتقا دهد.
راهاندازی پارک صنعتی نیازمند زیرساختهای فیزیکی، تسهیلات مالی و مشوقهای قانونی (معافیتهای مالیاتی، زمین ارزان، تعرفه ترجیحی) است. مدلسازی اقتصادی باید مزیتهای منطقهای مثل دسترسی به نیروی کار، انرژی و بازار را نشان دهد تا سرمایهگذاران چینی را قانع کند. یکی از جذابیتهای این مدل، امکان انتقال تکنولوژی و ایجاد زنجیره تأمین منطقهای است که میتواند صادرات محصولات نهایی را سادهتر کند.
مرکز تجاری ایران در هانگژو میتواند نقش تسهیلگر اصلی برای ایجاد پارکهای صنعتی مشترک ایران و چین باشد. این مرکز قادر است مشوقهای سرمایهگذاری و ظرفیتهای مناطق ویژه اقتصادی ایران را بهصورت حرفهای به شرکتهای چینی معرفی کند، جلسات سهجانبه بین سرمایهگذاران، سازمانهای ایرانی و توسعهدهندگان چینی را برگزار کند و مجموعهای از خدمات شامل ترجمه مذاکرات، تهیه پیشمطالعه، ارزیابی فنی شریک چینی و هماهنگی برای تأسیس شرکت مشترک را ارائه دهد. همچنین این مرکز میتواند در توسعه مدلهای مالکیت و مشارکت و بررسی توجیه اقتصادی برای تجمیع صنایع نقش کارشناسی داشته باشد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟